داستان خیلی سادست. آمریکایی ها یا سازندگان هر کدام از سریالهای

موفق و مسئولان رسانه ای موفق ، کار خودشان را خوب بلد هستند. آنها

خوب می دانند که سریال ( رسانه) چیست. چطور می تواند جذاب باشد و

چطور می تواند از نظر اقتصادی موفق باشد. آنها کارشان را خوب بلد هستند و

طبق ، اول یک کار جذاب ، پربیننده و پردرآمد می سازند و در مرحله

دوم پیغامشان را درون همان رسانه به خورد جامعه خودشان و جهان می دهند.

حالا اگر کسی در ایران این قدر حرفه ای باشد که بتواند چنین کاری بکند،

آن وقت ما هم می توانیم حرف خودمان را درون سریالها بزنیم. هیچ نیازی

هم به برگزاری همایش های بررسی کارهای فرهنگی نداریم. ما کار درجه

اول خودمان را می کنیم و آنها هم می بینند؛ البته اگر آدم های این قدر حرفه ای

داشته باشیم ، اگر دغدغه ای از این جنس داشته باشیم 

             در همکلاسی !

خودمان را رها کنیم به دست امواج.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دو ساعته است.

البته به جز این سری های جدید !

این عدد و رقم مربوط به گذشته است.