مدتی است که پست های منتشر شده در همکلاسی را بیشتر دنبال می کنم؛برخی نویسنده ها بسیار زیبا و حیرت آور می نویسند؛برخی دیگر با متون منطقی و معقول خود جای در دل خواننده ها باز کرده اند.برخی دیگر با دل مهربان و خیر خواهی که نسبت به همه ی همکلاسی ها دارند توجه خواننده ها را جلب کرده اند و با قلب مهربانشان فضای همکلاسی را از مهر و محبت پر کرده اند.
در این بین یکی از نویسنده های همکلاسی به نحوی کاملا متفاوت برخورد می کند؛در گذشته ی دور تر همکلاسی؛محمد حسین باقری چنین نقشی را در همکلاسی بازی می کرد؛حال نمی دانم محمد حسین باقری در حال حاضر چه نقشی ایفا می کند.
اوایل که پست های جناب م.ح را می خواندم گمان می کردم که دانشجوی ورودی جدید است و شاید با فضای دانشجویی آشنائیت ندارد؛اما زمانی که متوجه شدم هم ورودی هستیم؛متعجب شدم.
دوست عزیز و گرامی تنها قصد دارم تذکری دوستانه خدمت شما بدهم و بگویم که حقیقتا این ره که تو می روی به ترکستان است.گمان می کنم اگر تغییر رویه ندهید روز به روز منزوی تر و غیر منطقی تر جلوه کنید.